چو جان داد او حقیقت جان جان شد

بظاهر شرع بین و باطن آن یاب

بسوی عشق چون منصور بشتاب

حقیقت هر که دید او سرفشان شد

ترا تا جان بود در قالب ای دوست

حقیقت مغز باشی لیکن در پوست

دوئی چون از میان برخاست جان شد