ترا دنیا خوش آمد ای برادر

که دیگر مینیابد زورهائی

چنین است آخرت آنگه بدیدی

چرا در سوی دنیا آرمیدی

چو ققنوس این زمان در سوی آذر

فتادستی و هم در وی بسوزی

هم ازخود آتشی در خود فروزی