ندانم مونست در عاقبت کیست

چه دیدی باز بین از رنج دنیی

که خواهی رفت آخر سوی عقبی

در اول در بلا آخر ترا چیست

چو زیر خاک خواهی رفتن ای دل

ترا جز این نخواهد بود حاصل

ترا حاصل حقیقت راز باشد