چو برگردد این چرخ ناپایدار

شود تخت شاهی برو پایدار

بنازد بدو تاج شاهی و تخت

بداندیش نومید گردد زبخت

ازو نام نیکو بود یادگار

بماناد تا روز باشد جوان

هنر یافته جان نوشین روان