بریزان خون دلا از خود بیک ره

که اندر آن فنا گردی تو واصل

بریزان خون زچشم خود بیکبار

که خواهی گشت در خون ناپدیدار

که تا گردی ز راه دوست آگه

چو تن با تست و تو در تن فتاده

حقیقت تو از او او از تو زاده