در آخر چون بدانی خیره مانی

ندانستی تو قدر این تن خود

ولی تا در رسی در مسکن خود

اگر امروز قدر تن ندانی

بدان قدر وجود ای دل حقیقت

که بگشاید ترا مشکل حقیقت

تو تن را کی شناسی زانکه جانی