تو خود آسوده شو ای راز دیده

که داری هم تو ماه و هم تو اختر

ز خود آسوده شو مانند مردان

خود از این رنج تن آزاد گردان

که گم کردی دل اندر باز دیده

بجز جانان مبین در پرده دل

که او بد بیشکی گم کرده دل