توئی همچون یکی دیوانه شیدا

چو جسمت جان شد و جان راه برشد

حقیقت جسم بی خوف و خطر شد

ترا تا خوف در جانست پیدا

برسوائی در افتی آخر کار

مر این گفته که من گفتم نگهدار

بخود این سر ندانی تا بدانی