چنان عطار مجنون وصالست

میان خاک ره در خون بمانده

ابا لیلی و لیلی گشته مجنون

که میدانید که این اسرار خود چون

که گوئی در غم و رنج و وبالست

دمادم میشود دیوانه عشق

همی گوید یقین افسانه عشق