ترا دید و ترا اینجایگه خواند

تو گنجی داده مر جوهرش باز

که ارزان داده است آن جوهرش باز

تو گنجی داده عطار بفشاند

ترا دارد دگر کس را ندارد

اگرچه گنج چون گوهر ندارد

ز گنج ذات خود او بی بهانه