بی آنکش بدی هیچ بیماریی

به کین تو آید همان کینه ور

بگفت و فرود آمد آبش بروی

همی زار بگریست نوذر بروی

نه از دردها هیچ آزاریی

دو چشم کیانی به هم بر نهاد

بپژمرد و برزد یکی سرد باد