همه ساله بودی پر از آبروی

کهن بود و هم حاجب شاه بود

فروزنده رسم درگاه بود

ز مهبود وفرخ دو فرزند اوی

همی ساختی تا سر پادشا

کند تیز برکار آن پارسا

ببد گفت از ایشان ندید ایچ راه