ز فضلت مرهمی نه بر دل ریش

درون ریش من مرهم تو باشی

تو میدانی که ریشم در درونست

نیارم گفت تو دانی که چونست

حجابش جملگی بردار از پیش

یقین عین الیقینش باز بنمای

در عطار مسکین را تو بگشای