از او زن دم که آدم این بدیدست

که تا بیرون شوی از عین این ذل

ترا آمد از او این دم یقینست

که او درجانت آمد پیش بینست

مگو چندین که او چندین پدیدست

از او دم زن حقیقت پایدارش

سر خود باز اندر پای دارش