مرا از وصل تو اعیان الا است

نمودستی مرادیدار مقصود

مرا از وصل تو جانست شادان

که هم جانی در او هم ماه تابان

حقیقت بود تو اینجا هویداست

مرا از وصل تو جان دید رویت

ز وصل آمد چنین در گفتگویت