گهی در شیب و گاهی بر فراز است

اگر شمس است سرگردان ذاتت

شده گردونت در دید صفاتت

اگرماهست در شوقت گدازست

اگر نجم است هر یک در ره تو

همی بوسند خاک درگه تو

اگر عرشست گردانست دائم