همه از دریای فضلت میندانست

اگر کوهست کوه غم ورا هست

از آن شد ریزه ریزه گشته آن است

اگر بحر است در شور و فغانست

کجا داند رهی در سوی تو برد

وگر بر دست در درگاه تو مرد

کجا یارد کس از تو دم زدن باز