بخوردی وآراستی جای خواب

زدست دو فرزند آن ارجمند

رسیدی به نزدیک شاه بلند

خورشها زشهد وز شیر و گلاب

چنان بد که یک روز هر دو جوان

ببردند خوان نزدنوشین روان

به سر برنهاده یکی پیشکار