از اینم دائما افتاده سویت

فنا کن بود من تا تو بمانی

مکن مستم فنای کل تو دانی

بخواهی کشتنم در خاک کویت

فنا کن تا بقا یابم ز تو باز

تو دانائی درون ای صاحب راز

بجز توحید ذاتت میندانم