چنان تسلیم کن جان در بر یار

که در آن دم نمانی مر خجل تو

چنان تسلیم کن جان در بر دوست

که بیرون آورد یکباره از پوست

که تا پیدا شوی تو کل پدیدار

چنان تسلیم کن جانا دل از جان

که درجان یابی آن خورشید تابان