کمال عقل را برداشته پاک

نموداری شده اندر فنایش

فنایش را بقا شد راز دیده

در آن عین بلا کل باز دیده

بلا دیده حقیقت داشته خاک

بر خود نقطه با پرگار اینجا

ابا ایشان زخود بیزار اینجا