کمالت بی نشانی بود از آن یار

از آن صورت نشانی گوی حق بود

کمالت بی نشانی بود از دوست

از آن بیرون شدی چون مغز از پوست

از آن دیدی حقیقت روی دلدار

کمالت بی نشانی بود و دیدم

کنون اندر جلالت من رسیدم