بمعنی دان که معبود جهانست

چو جان نوریست نار افتاده در خاک

از آن آتش نهاده بر سر افلاک

که تا از علو جان کلی ز ذاتست

حقیقت نار از عین صفاتست

اگرچه اصل او از نور ذاتست

نمیبینی تو آب اینجا روانه