بسوی آب آخر زان درون شد

بآتش کرد اینجاگه مبدل

دگر مر خاک را زان داد بر باد

که جز جانان ندارد هیچ بنیاد

که آب او در اینجا رهنمون شد

یقین خویشتن در آب دریافت

از آن در سوی او پاکیزه بشتافت