غم بیهوده اینجاگاه خوردن

تو ای عطار زین بحر حقیقت

مرو بیرون تو از حد شریعت

ابی کشتی ندانی راه کردن

دمادم در جنون تا چند گوئی

درون بحری و پیوند جوئی

بیک ره خویش در دریا درافکن