دلا بنواز مر هر چار اینجا

اسیرانت کجا دست تو گیرند

ز خود کاخر فنائی هست از ایشان

تو نیز اینجا فنائی دست ایشان

تو خوش میدارشان ناچار اینجا

تو خوش میدار ایشان را دو روزی

که ایشانند هر ساعت بسوزی