نشسته همچنان بر درگه تو

بیک سوزن که کردی آن حسابش

حقیقت بود آن سوزن حجابش

بیک سوزن بماند اندر ره تو

بیک سوزن مر او را داشتی باز

ندیده همچنانت سر آغاز

بیک سوزن مر او را خسته کردی