که دیدستند سرها مر دو از پیش

دل و جان نور راز میجویند مردم

از آن نور تجلی را دمادم

دل و جان راز میگویند در خویش

دل و جان راز میگویند از دید

که بیچونست و در یکیست توحید

دل و جان راز میگویند از یار