دمادم آنچنان عطار رخ را

نهد بر ریش مر بیچاره مرهم

دوای دردمندان را شفا شد

نمیدانم که در پرده چرا شد

نماید در عیان عشق او را

دمادم رخ نماید بیچه و چون

دگر از پرده کل آید به بیرون