حقیقت آن نظر از لامکانی

نظر دارد بمن جانان که جانم

کنون اندر تو من عین العیانم

نظر در هر دو دارد تا بدانی

بود ما را دلا بشنو تو قصه

برون آر این زمان از خویش غصه

برون کن غصه از خود تا بیابی