ز جان بشنو که جان آمد خبردار

دوای دل حقیقت جان بجوید

ز جان بشنو که تا آخر ز جان است

مرا مقصود جان عین العیان است

دلا میگویمت از جان خبردار

حقیقت قصه جان بس درازاست

بشیب افتاده از زیر فرازاست