چو مرغی مانده اینجا زار و مسکین

ز نور عشق من مهجور بودم

چو مرغی در قفس محبوس مانده

درون پردهام مدروس مانده

نبودم اندر اینجا هیچ ره بین

چنان در غم بدم در سال و در ماه

نمیبردم یقین در وصل تو راه