یکی لشکری سوی گرگان کشید

که روی زمین جز بدریا نماند

زمین کوه تاکوه یک سر سپاه

درفش جهاندار بر قلبگاه

که گشت آفتاب از جهان ناپدید

بیاسود چندی ز بهر شکار

همی گشت درکوه و در مرغزار