حقیقت در نمود اینجایگه چون

چو شاه بت پرستانست دلدار

از آن بت سجده را کردست مر یار

که بت را یافت اینجاگاه بیچون

مر او را گشت روشن سر خویشش

که جز بت نیست چیزی پنج یا شش

حقیقت او ز بت پیدا نمودست