خدای تو مرا کرده بلعنت

تو ای جوهر مر این در را که سفتی

یقین پنهان مکن گر راز دانی

که بیشک هم تو در من باز دانی

بتو دارم همی امید رحمت

خدای تو یقین دانم حقیقت

که بنمودی رخ از بهر شریعت