تو و چه دوست اما در شریعت

زهی عاشق که گفتی این سخن باز

در آخر تو ابا پیر کهن ساز

سخن نیکو نمودی در حقیقت

سخن در شرع گفتی نیک یا بد

ندیدی در میان بیشک تو مر خود

ندیدی خویش را جز عین لعنت