ندیدی در میان بیشک تو مر خود

سخن نیکو نمودی در حقیقت

تو و چه دوست اما در شریعت

سخن در شرع گفتی نیک یا بد

ندیدی خویش را جز عین لعنت

که آخر یافتی مر عین قربت

در آخر رحمتست و غم چه داری