چو نافرمانی ما کرد گردون

همه در قالب آن پاک ناظر

نکرد این سجده بیرون شد ز رحمت

حقیقت یافت آن دم طوق لعنت

یقین از ذات ماافتاد بیرون

اگراو این زمان مردود راهست

حقیقت آخر اینجا عذرخواهست