یقین میدان که لعنت هم از او بود

ولیکن رحمت آمد به ز لعنت

یقین میدان که رحمت آخر کار

بخواهد کرد بر جمله بیکبار

که ابلیسست ز آتش نه نکو بود

ز خود بینی همی در لعنت افتاد

ز قربت دور شد بی رحمت افتاد