بدیده نبینند پیر و جوان

چو هریک برفتی برشاه خویش

سخن داشتی یارهمراه خویش

بگفتی که چون شاه نوشین روان

سخن هرچ گفتند اندر نهان

بگفتند با شهریار جهان

به دُرنامنه فرمود پس شهریار