زهی نادان ندیده راز دیده

که تا یکتا نماید راز این دم

نظر کن دیده را بنگر رخ یار

که از دیده است اینجاگه بدیدار

نظر کن این زمان از راز دیده

زهی نادان بخود گردیده تو

از آن اینجا نه صاحب دیده تو