دوئی منگر که ما بیچون رازیم

ترا اینجایگه عین صفاتیم

دوئی منگر که ما را هست دیدار

ز یکی مانگر ای صاحب اسرار

که یک پنهان خود را مینوازیم

ز یک بینان خود واقف شدستیم

که هم از عشق خود واصف شدستیم