زبان تو از آن گوهر فشانست

دل آگاه تو گنجیست از دید

که میریزد چنین درهای توحید

دل آگاه تو گنج عیانست

دلت گنجینه بود خدایست

که مر بیچارگان را رهنمایست

دلت گنجینه معبود پاکست