زهی واصل که اینجاگه توئی تو

فشانی جملگی بر سالک راه

از این گنجینه اینجا سالکان را

حقیقت دیده کردی جان جان را

که بیشک محو کردستی دوئی تو

زهی واصل که که کل دیدار کردی

همه ذرات را بیدار کردی