برو خاموش شو وز این مزن دم

که بیشک خوار و سرگردان جانی

برو خاموش شو در سر اسرار

که تا گردی مگر روزی خبردار

که تا یابی مگر بوئی از آن دم

برو خاموش شو تا راز بینی

مگر آخر تو این سر باز بینی