وز اندیشه مغزش پر از بیم شد

چوخاقان چین آن سخنها شنید

بپژمرد وشد چون گل شنبلید

دلش زان سخنها بدو نیم شد

پراندیشه بنشست با رای زن

چنین گفت با نامدار انجمن

که ای بخردان روی این کارچیست