وگر چون هر دودست ای دوست شوئی

نماید روی بیشک جان جانت

بگردان روی جان از سوی دنیا

مبین تو هیچ ز دیدار مولا

یقین میدان که جمله دید اوئی

حقیقت دوست را ازدست مگذار

دو روزی دست او فرصت نگهدار