وگر چون آب در پیشانی آری

دو روزی دست او فرصت نگهدار

که اندردست خود یابی سراسر

برایشان دست چون یابی سراسر

یقین میدان که آن دم راز داری

چو پیشانی کنی از آب او تر

ترا این سر بود هر بار خوشتر