که باشی دائما بیشک مصفا

در این اندیشه کن مگذر تو از خویش

که ابلیست تو داری بنگر از پیش

همه اندیشه کن بگذر تو زینجا

همه اندیشه نیکو کن و شاد

همی باش و مرا میکن از این یاد

همه اندیشه نیکو کن بهر چیز