تو هم از ناری و وز باد پندار

نبخشید و نظر در خویش کن باز

تو هم از ناری و آگاه هستی

کن اینجایگه آتش پرستی

فتادستی در آب و خاک ناچار

اگرچه اصل میدانی که از اوست

ولیکن کی بود چون جوهر دوست